*** 

ای کاپیتان آرام شو , آرام شو ..... لطفا بیا با اشمیتیان همراه شو

قدرت رایش هر زمان پشتیبان توست ... این نژاد آریا همواره اندر یاد توست

 ***

هر چه ما از ابتکار و هوش اشمیت گفته ایم .... تو مپندار که لافی و گزاف می گفته ایم

این همان بودست که دنیا دیده است ...... فیلم هنر آن را به پرده اندر بـُرده است

 ***

چون گورینگ لوفت وافه را بنیان نهاد .... از همان اول بساط آذرخش درهم دراند

 گر یکی اسپیت فایر در آسمان پیدا شود .... بر لب ما رژلب و سرخاب نمایان می شود

ما تمام آسمان را قبضه ی خود کرده ایم ... فوکه ولف و مسر اشمیت را ز آن پر کرده ایم

 ***

فیلم هنر :  هنر فیلم و سینما

گورینگ:  فرمانده نیروی هوایی آلمان نازی

فوکه ولف: یک نوع هواپیمای شکاری پیشرفته آلمان

چقدر دلم گرفته

تنها چیزی که الان آرومم میکنه نوشیدن یه فنجون قهوه است و دیدن یه فیلم عاشقانه ی کلاسیک 

(۱۰-۱۱-۱۳۹۰ ۱۰:۱۶ عصر)آوینا نوشته شده:  

تنها چیزی که الان آرومم میکنه نوشیدن یه فنجون قهوه است

این کافه که گلشن و گل و بستان است

سرشار زفیلم و قهوه و ریحان است

بشتاب که شادنوشی از قهوه ی ناب

پر از غزل و ترانه اش فنجان است

آره فنجون قهوه اش هم رو شکم بنده خدا هیچکاک جا خوش کرده 

مثنوی "اشمیت کُشُون"

اندر حکایت کَل کَل کاپیتان و سروان، اسپیت فایر و مسراشمیت را و به گور رفتن گورینگ و بر خاک افتادن لوفت وافه

سروان:

ای کاپیتان آرام شو , آرام شو ..... لطفا بیا با اشمیتیان همراه شو

قدرت رایش هر زمان پشتیبان توست ... این نژاد آریا همواره اندر یاد توست

 ***

کاپیتان:

آرام نمی گیرم، تا دربگیرم وافه را .... آتش زنم اشمیت را، برهم زنم این لافه را

من رایش را برهم زنم، بر نازیان ماتم زنم .... چون آریایی بوده ام، من عشق بر عالم زنم

***

سروان:

چون گورینگ لوفت وافه را بنیان نهاد .... از همان اول بساط آذرخش درهم دراند

 گر یکی اسپیت فایر در آسمان پیدا شود .... بر لب ما رژلب و سرخاب نمایان می شود

ما تمام آسمان را قبضه ی خود کرده ایم ... فوکه ولف و مسر اشمیت را ز آن پر کرده ایم

 ***

کاپیتان:

گورینگ که لوفت وافه بنیاد نهاد .... بنیاد چنین فساد، بر باد نهاد

****

در زیر سُم اسپیت، اشمیت به خاک افتاد.... گورینگ به گور آمد، وافه به هلاک افتاد

***

سرخاب بزن بر لب اسپیت نمایان شد .... نازی به شکست آمد، فوکه شد و پنهان شد

***

داداش سروان، کم آوردی سوت بلبلی بزن، ما چاکریم در بست، ...

(۱۰-۱۱-۱۳۹۰ ۱۰:۳۲ عصر)آوینا نوشته شده:  

آره فنجون قهوه اش هم رو شکم بنده خدا هیچکاک جا خوش کرده 

اگر چه خنده داره اما کار من نبود.

من این لگو رو طراحی کردم:

با این ترکیب بندی

اما دوستان به هر دلیلی اون رو تغییر دادن و فنجون قهوه رفت جایی که نباید می رفت.

آدرس لگوی اصلی

بنر الان سایت هم خوبه فقط اون فنجونه  

چون که  آوینا بر لوگوی ما ایرادی گذاشت .... هلهله در تیم این کافه را بنیان گذاشت

برداشتیم ما فنجان از روی آن استادِ بزرگ ... ادمین طرحی جدید بر سر در کافه گذاشت

جدایی نادر از سیمین اسکار می گیرد ، جدایی من از تو عمرم را !

میبینم که غیر از من و Alexa, GoogleBot, MSN Search کسی سایت نیست 

عصر خوبی داشته باشید عزیزان

(۱۰-۱۱-۱۳۹۰ ۱۰:۳۴ عصر)کاپیتان اسکای نوشته شده:  

 داداش سروان، کم آوردی سوت بلبلی بزن، ما چاکریم در بست، ...

چون که سروان تیک آف آغاز کرد ..... کاپیتان بی درنگ سوی آشیانه پرواز کرد

مِسِراشمیت توانا با تمام ساز و برگ جنگی اش .... کیش کرد اسپیت فایرها را جملگی سوی عمه اش !

گر شما دارید انصاف و جوانمردی به جنگ ... پس بفرمایید به این دژهای بدشکل و جفنگ

پر کشند به سوی رایش تنها به وقت روشنی .... تا دهیم ایشان چنان درسی که باشد ماندنی

***

عمه:  عمه اسپیت فایرها که در انگلیس زندگی می کرد !

دژهای بدشکل: منظور بمب افکن های B-17 موسوم به دژ پرنده است

روشنی: وقت روز ، منظور اینست که به جای اینکه شب ها مخفیانه به رایش حمله کنند روزها بیایند تا حسابشان به کف دستشان گذاشته شود.

(۱۷-۱۱-۱۳۹۰ ۱۱:۴۵ عصر)سروان رنو نوشته شده:  

چون که سروان تیک آف آغاز کرد ..... کاپیتان بی درنگ سوی آشیانه پرواز کرد

باز زد دودی و سروان لاف زد

لاف کم بودش دوباره گاف زد

چون که واماند از نبرد آذرخش

سوی دوزخ، ناگهان، تیک آف زد!

سروان بزرگوار!

اینو دست به نقد داشته باش تا بعد!

مراقب برق سه فازش هم باش،

(۱۷-۱۱-۱۳۹۰ ۱۱:۴۵ عصر)سروان رنو نوشته شده:  

 کیش کرد اسپیت فایرها را جملگی سوی عمه اش !

انگلیس را عمه جانی فاخر است

جنگجو و آتشین و تاجر است

گر نمی ترسی بگویم نام اوی

آهنین زن* مارگریتا تاچر است

*اشاره به فیلم بانوی آهنین است. اینجا

(۱۷-۱۱-۱۳۹۰ ۱۱:۴۵ عصر)سروان رنو نوشته شده:  

گر شما دارید انصاف و جوانمردی به جنگ ... پس بفرمایید به این دژهای بدشکل و جفنگ

پر کشند به سوی رایش تنها به وقت روشنی .... تا دهیم درسی چنان ایشان که باشد ماندنی

روز و شب فرقی ندارد بهر ما

شب چو خفاشیم و روزان چون هما

این دژ بدشکل مرگ وافه است

اژدهای سرخ باشد در هوا

*

سروان بزرگوار!

می تونم از همین جا شما رو مجسم کنم و کاپیتان بلندپرواز رو