با سلام

هرگز با سخنان بزرگي چون "دکتر کاووسی" موافق نبوده و نیستم که زمانی گفته بود:

برای کسانیکه در جنبه خلاقه سینما کار می کنند دوبلاژ عملی منفور و تجاوز به اصول و تمامیت و اصالت یک فیلم است. در کنگره بین المللی سینما که در سال 1945 در شهر بال سوئیس تشکیل گردید با اکثریت قریب به اتفاق آرا دوبله تحریم گردید ... در کنگره 1956 که در پاریس تشکیل گردید و من به نمایندگی از ایران شرکت کردم و در یکی از جلسات که بحث دخالت در اصالت آثار سینمایی بمیان آمد و موضوع دوبله مجددا مطرح گردید نظر کنگره 1945 تایید و دوبلاژ کماکان یک نوع کلاهبرداری! شمرده شد و لازم به توضیح نیست که من به نوبه خود علیه دوبله یا هر نوع دخالت بیمورد در اصالت فیلمها رای داده ام...
چنانکه میدانم در آنزمان "بهارلو" جوابی اینچنینی بر چنین گفتارهای بظاهر نخبه گرانه ای داده بود:

جناب آقای کاووسی ... بقول دکارت هیچ عقیده سخیفی نیست که توسط عده ای از فلاسفه و نویسندگان ابراز نشده باشد. اگر نظر هیئت مزبور در مورد کشورهای اروپایی صادق است در مورد کشور ما که درک فیلم گاهی به درجه صفر تنزل می کندصحیح نیست. دوبله فیلم اگر هم به اصالت آن لطمه بزند در مقابل بهترین وسیله برای "درک بیشتر" فیلم است...

با وجود تسلط نسبیی که بر زبان انگلیسی دارم هرگز از دیدن یک فیلم به زبان اصلی لذت نبرده ام(مابقی فیلمها به زبانهای ایتالیایی و فرانسوی و غیره و ذالک پیش کش). هرگز از دیدن یک فیلم با زیرنویس فارسی یا انگلیسی لذتی عایدم نشده است. منظور از چنین لذتهایی درک مفاهیم یا موضوع فیلم و امثالهم نیست. بحث بر سر آسایش بیینده فارسی زبان(مسلط یا غیر مسلط به زبان بیگانه فیلم) است و فراموش نمی کنیم که یکی از جذابیتهای سینما "آسایش" ذهنی و جسمی و به تبع آن ایجاد "آرامش" روحي با درآمدهايي چون "تفکر" و مداقه و القای یک مبناست و کسانی که ناسنجیده(یا بنا به خواسته های شخصی و متاسب با روحیات خود) بحث دوبله و گویندگی را نفی میکنند(اگرچه سخنی ناسنجیده نیز نمیگویند اما) تنها از وجهه خود می کاهند تا از اعتبار دوبله. اگر در گذشته بزرکانی چون بابک ساسان و پرویز دوایی و فیروز رادپور و انور نصیحت گر و نجف دریابندری و گودرز شیدایی و محمود ایزدی و ...ترجمه هایی بی نظیر از فیلمهای بزرگ تاریخ سینما(به زبانهای انگلیسی و ایتالیایی و فرانسوی و هندی و اسپانیایی) ارائه و در دوبله بوسیله بزرگانی چون هوشنگ لطیف پور و علی کسمایی فیلمها زبانی ایرانی می یافتند امروزه هر دانشجوی رشته زبان انگلیسی با همکاری یک اپراتور رایانه دست بکار ترجمه هایی آنچنان سخیف از دیالوگهای یک فیلم میکند و زیرنویسهایی را شاهدیم که نه تنها از ترجمه گرته بردارانه مثلها و ضرب المثلهای موجود در فیلم به مثلهای فارسی عاجز است بلکه زیرنویسهایشان پر از اغلاط املایی و نوشتاری و گرامری نیز هست و بعد تکثیر این سی-دی ها و قس علی هذا....
اگر دوبله ایران در دهه 1340 تا 50 حرف اول را در صنعت دوبله جهان می زده است و گویندگانش در سطح جهانی همواره طراز اول بوده اند و حیرت ستارگان جهان بهنگام سفر به ایران و ملاحظه دوبله فیلمهای ایشان توسط گویندگان بسیار کارکشته ایرانی نقل مجالس بوده است(چنانکه آنتونی کویین بهنگام دوبله یکی از فیلمهایش در استودیو دماوند و در قبل از انقلاب به اسماعیلی گفته بود من فارسی نمیدانم اما دیدم که آنتونی کویین فارسی زبان از آنتونی کویین خود فیلم استادانه تر سخن می گوید!) اما هرگز از اینهمه هنر یا بقول عده ای نبوغ در فن در هیچ جشنواره معتبری تقدیر و تشکر نشد و گویندگان ایران یکی پس از دیگری در حال گذر از این جهان فانی اند و کسی متولیان بنام سینمای ایران را ارجی ننهاده است و من به شخصه "سیما یا تلوزیون" ایران را مسئول این حق کشیها و ناروائیها میدانم چنانکه هر روزه افرادی سخیف را تحت عنوان خواننده لباس اکرام می پوشانند و چپ و راست ورد فدایت شویم بر گوشهاشان می سرایند و بر صدر می نشانند اما هنرمندان واقعی را بر گوشه عزلت رها می کنند تا بمانند و بمیرند. چنانکه "سعید شرافت" بعد از عمری خدمت به سینما و تلوزیون درگذشت و حتی نامش را هم نبردند(یکی از بهترین مدیران دوبلاژ ایران که فیلمهایی چون سنگام و کازابلانکا از کارهای اوست). چنانکه کسی نمیداند در حال حاضر کسمایی و هوشنگ لطیف پور(از بزرگترین مدیران دوبله کشور الان کجایند و زیر قبر خفته اند یا روی قبور یاد همکارانشان را گرامی میدارند؟). زهی خجلت برای کسانی که هرساله برای امثال آوینی سالگرد میگیرند و زهی شرم برای ما که خود نیز همچون عوامل این سازمان زراندوز بجای یاد هنروران واقعی این بوم به تمجید ریکی مارتین و سلن دیون و لوپز و جکسون و بیگانه مشغولیم و هرگز نخواسته ایم خود را به بیگانه ترجیح دهیم.

منبع: فروم گفتمان تاریخ 2-12-2003 - نوشته شده توسط منصور .

واقعا دوبله فیلمها هنری است ستودنی و قابل اعتنا. هرچند در کشور ما مثل خیلی چیزای دیگه اینم هنر بزرگ آنطور که باید و شاید مورد توجه و قدردانی قرار نمی گیره. هنوز هم وقتی فیلمی را با صدای بزرگان می بینم در اوج لذت و خوشی قرار می گیرم.شنیدن صدای بزرگانی مثل ایرج ناظریان- عزت الله مقبلی- خسرو شایگان-عطاالله کاملی - پرویز نارنجی ها و... که در میان ما نیستند انسان را به این فکر وا میداره که آیاجایگزینی برای این صداهای ماندگار وجود دارد یا خیر؟ روحشان شاد...

از چه کسی یاد کنم ؟ همه یادها ولوله ای شگرف در ذهنم تداعی میکنند و مرا با خود به یاد چهره بزرگترین
ستارگان عالم سینما می اندازند. از که بگویم؟

بیاد می آورم منوچهر اسماعیلی را و "چالتون هستون" را در "بن هور" در "ال سید". و "آنتونی کویین" را
با "توپهای ناوارون" و "باراباس" و "زوربای یونانی" و مزثیه ای برای یک قهرمان سنگین وزن" و "محمد رسول الله"
و "پسران سانچز" و ... و "لارنس هاروی" را "رد استایگر" و "مارچلو ماستریانی" و "جیمز کاگنی" را. و بیاد می
آورم "ژرار دوپاردیو" را در نقش دانتون که بازی اسماعیلی از بازی وی یک سروگردن بالاتر میرود. و "مردی برای
تمام فصول" را که "پل اسکافیلد" با صدای اسماعیلی جاودانه میشود. و "ریچارد هریس" را در "کرامول" که
اسماعیلی در دادگاه وی و بجای وی محشری برپای میدارد ناگفتنی."درک بوگارد" را در "پیشخدمت" و "گریگوری
پک" را در "پرونده پارادین" و "پیتر سلرز" را در "دکتر استرانجلاو" و "الگ گینس" را در "لورنس عربستان"(در دوبله
اول) و "الیور توئیست" و صدها وصدها شخصیت و شاخص را.

صدای "بهروز وثوقی" در فیلم "قیصر" و "سوته دلان" و صدای "بیگ ایمانوردی" و "اسد اله میرزا" در "دائی جان
ناپلئون" و "پرویز صیاد"(در نقش حسن کچل) هنوز با صدای منوچهر اسماعیلی در گوشم طنین انداز است.
وقتی صدای اسماعیلی را در سریال "هزار دستان" از دهان چهار بازیگر نقش اصلی شنیدم لذتی شگرف بر
دهنم سایه انداخت. او بجای شعبان("محمد علی کشاورز") در نقش یک لمپن جاهل قلدر می غرید و بجای رضا
تفنگچی(جمشید مشایخی) و هزاردستان(عزت اله انتظامی) و جمشید لایق بشکلی دیگر سخن می راند.
وقتی صدای او را اینبار از دهان "داریوش ارجمند" در امام علی و "جعفر دهقان" در مردان آنجلس و "حسین گیل"
در ولایت عشق و سالها قبلتر از دهان "جمشید مشایخی" در کمال الملک و "جمشید آریا" و "کشاورز" در مادر
می شنیدم براستی که موی بر تنم راست میشد از اینهمه نبوغ . و این بیگ ایمانوردی بود که بخاطر صدای
اسماعیلی که از صدای پیتر فالک در "گدایان تهران" بر روی نهاد روش بازیگری این بازیگر را 180 درجه دگرگون
کرد. هربار تلوزیون سریال بینوایان را که وی بجای "لینو ونتورا" صحبت کرده پخش میکند محو دوبله حیرت انگیز
وی بجای ژان والژان می شوم.

بیاد می آورم چنگیز جلیلوند را. "مالون براندو" را در دزیره . "دین مارتین" را. "پیتر اوتول"را. "یول برینر" را (در ده
فرمان و در نقش رامسس). "برت لنکستر" را درفرودگاه در ترن. و بیاد می آروم بن هور را که جلیلوند
گوینده "استیفن بوید" است و بیاد می آورم "فردین" را که با صدای جلیلوند در خاطره ها ماند. و "بهروز وثوقی" را
در طوقی و "ریچارد برتن" را در قلعه عقابها در همراسمیت آزادست در نگاه شیطانی در غازهای وحشی و "شون
کانری" را در شیر و باد و یا مردی که می خواست سلطان باشد . و "پل نیومن" را در آسمانخراش جهنمی در گربه
روی شیروانی داغ در نگاهی از تراس در بیلیارد باز و در مرد. و کریس کریستوفرسون را در ستاره ای متولد می شود.

"آقای روزولت من رسولی شیرم و تو باد و شیر از باد نمی هراسد"(جمله ای از فیلم شیر و باد با صدای
جلیلوند). در جایی دیدم که علی کسمایی گفته بود: "تمامی عوامل دوبله یک فیلم که اسمش در ذهنم نیست
و من مدیر دوبله آن بودم ازعان کردند که در یک لحظه صدایی از جلیلوند بجای بازیگر فیلم برخاست که گویی از
آسمان بر زمین می آمد . ترسی شگرف بر گویندگان آن فیلم و خود من مستولی گشت چنانکه کار را برای
لحظاتی و برای تجدید قوای روانی و حسی دوبلورها تعطیل کردیم!". و او بعد از 25 سال! به ایران بازگشته
است. قبل از مرگ فردین هم بازگشته بود اما با او نامهربانیها کردند و بازگشت تا فردین نماند و صدایش را دگر بار
به گوش ایرانیان برساند. آری فردین زنده است. برت لنکستر زنده است و ریچارد برتن زنده است چون صدای آنها
زنده است اگرچه خود ایشان مرده باشند.

بیاد می آورم ایرج ناظریان را . "پیتر فینچ" را در شبکه و "ویلیام هولدن" را در این گروه خشن "استالونه" را در
مشت . و "چارلز برانسون" را که جز ناظریان کسی بجایش سخن نگفت. و "راک هادسن" را و "مارلون براندو" را در
پدر خوانده(که عده ای به اشتباه می پندارند صدای وی صدای محمود نوربخش است). و "داوود رشیدی" را در
خانه عنکبوت و گلهای داوودی و دهها فیلم دیگرش و "سعید راد" را و "ناصر ملک مطیعی" را در قیصر و
صدای "اسد اله یکتا" را که مردی با صدایی خشن صدای ابداع کرد خاص یک کوتوله. و بیاد می آورم ناخدای
سریال بادبانهای برافراشته را که آخرین کار او بود و بعد مرگی در غربت دور. قدرترین گوینده ایران در سال 70
درگذشت و هزاران فیلم با صدای خود بیادگار نهاد. صدای ناظریان صدای واقعی سینماست و چه فیلمها که از او
بیادگار است.

بیاد می آورم ابوالحسن تهامی را. مردی با جثه ای کوچک اما صدایی چون صدای بزرگترین گویندگان آنونس در
جهان. اشکها و لبخندها را میبینم. کار حیرت انگیز علی کسمایی و او بجای "کریستوفر پلامر" صحبت میکند.
بانوی زیبای من را می بینم که او بجای "رکس هریسون" سخن می راند. "لاندو بوزانکا" را می بینم و ... را.
صدای آنونس(پیش پرده فیلم) های فیلمهای پیش از انقلاب را روی نوار میبینم که تهامی مقتدرانه ما را
میخکوب صحنه های متخب فیلم میکند.گاه صدای او را با با صدای حسین باغی اشتباه می گرفتم. اما صدای
تهامی چیزی دیگر است. و باغی در نبود او در 15 ساله بعد از انقلاب فقط ادای وی را برای آنونس فیلمهای
ایرانی درآورد و از باغی تنها یک مسابقه با نام" یک مسابقه و 30 سوال" باقی ماند و چند دو بله درجه دوم
همچون "راج کاپور" در حلال و حرام و "راجر مور" در غازهای وحشی. اما تهامی چیزی دیگر بوده و هست. صدای
او بجای "پیتر اوتول" در آخرین امپراطور هنوز در گوشم زمزمه میشود.

بیاد می آورم خسرو خسروشاهی را و "آلن دلون" را."کوین کاستر" را در رقصنده با گرگ. "آل پاچینو" را در
پدرخوانده و "استیو مک کویین" را. "فرخ ساجدی" را و "فرزان دلجو" را در بوی گندم. و "جیمز دین" را . با سنی
قریب به 60 سال و صدایی چون صدایی جوانی 25 ساله(در فیلم شوک از آلن دلون). از بهترین مدیران دوبلاژ
سینمای ایران که تمامی کارهایش قابل ستایش و تقدیرند. صدای او مرا هماره یاد صدای آرشاک قوکاسیان
(گوینده "سعید کنگرانی" در در امتداد شب) و مرحوم کاووس دوستدار (گوینده هملت
روسی=اسموکتونوفسکی) می اندازد و خود وی نیز از این دو گوینده همواره به نیکویی یاد کرده است.

و بیاد می آورم احمد رسول زاده را. و "اسپنسر تریسی" را. آنتونی کویین را در "عمر مختار (شیر
صحرا)". "محمد علی کشاورز" را در سریال پدرخوانده ایرانی. "جک هاوکینز" را. "ترور هاوارد" را. "جان میلز" را
و "جان هیوستن" را. و فیلمهای مستندش را. صدای او مرا یاد صدای
هوشنگ لطیف پور می اندازد که چه جاودانه در سریال راز بقا سخن گفت و در سریال لئوناردو داوینچی بجای
راوی گویندگی کرد. و چه فیلمها و مدیران دوبله که زیر دست او بزرگ شدند.

بیاد می آورم حسین عرفانی را. "همفری بوگارت" را. "توشیرو میفونه" را. "لی ماروین" را. "تلی ساوالاس"
را. "کلارگ گیبل" را در برباد رفته. "آخیم توپول" را در ویلون زن روی بام. "جودان بیکر" را در سریال لبه تاریکی. و
لویی پاستور را. "ایرج قادری" با صدای او در ذهنم باقی است. "منوچهر فرید" با صدای عرفانی در فیلم رگبار
می غرد و "فرامز قریبیان" با صدای او در گوزنها در خاطره ها می ماند. کمیسر مُلدُوان(سرژيو نيكولاسكو) ي
رومانيايي در "کمیسر متهم میکند" و "دوئل" و "انتقام" و "با کفشهای تمیز" با صدای عرفانی در ذهنم تداعی
میشود. و "دیتر هالر ووردن=دی دی) با صدای او در اذهان باقی است(منهای یکی از فیلمهایش که افضلی
بجایش سخن گفت). صدای "جک پالانس" با صدای او در گوشم آشناست و او یکی از محبوب ترین گویندگان من
بویژه در فيلمهاي بوگارت بحساب مي آيد. او بازيگر قابلي نيز هست اگر همسرش [color]شهلا ناظریان [/color](دیگر گوینده
ممتاز ایران بجای بازیگرانی چون "کاترین دنو" و "فی داناوی" و "افسانه بایگان" و ...) رخصت دهد!

و بیاد می آورم ژاله کاظمی را با "سوفیا لورن" و "جولی اندروز" / ااضغر افضلی را با "وودی آلن" / رفعت هاشم
پور را با "سوزان هیوارد" و "ویوین لی" و "اینگرید برگمن" / تاجی احمدی را با "جین فاندا" و "ناتالی وود" / ایرج
دوستدار را با "جان وین" / عطا الله کاملی را با "کرک داگلاس" / عزت اله مقبلی را با "لویی دوفونس" و "البور
هاردی" / منوچهر نوذری را با "جک لمون" / فرشید فرزان را با "لی وان کلیف"(در خوب بد زشت) / جلال مقامی را
با "عمر شریف" و "داستین هافمن"(در کابوی نیمه شب) و "وارن بیتی" و "مایکل کین" و "راجندرا کومار" / سعید
مظفری را با "کلینت ایستوود" / بهرام زند را با سریال شرلوک هولمز و لین چان(افسانه شجاعان) و "روژه هانن"
در سریال ناوارو /پرویز بهرام را با "لارنس الیویر" و "جوزف کاتن" و "ارسن ولز" / فهیمه راستکار را با "بت دیویس" /
ناصر طهماسب را با "هارولد لوید" و "آنتونی پرکینز" و "استیو مک کویین"(در هفت دلاور) / نصراله مدقالچی را
با "راف والونه" و "ایلای والاک"(در خوب بد زشت) و "جورج کندی" / و تمامی کسانی که جاودانه درخشیدند و
خاموش شدند یا در دوردستها گوشه عزلت گزیدند یا در همین نزدیکیها غریبانه از نظرها غایبند!
یاد همه آنها گرامی و یاد دوستدانشان یاد باد.

منبع: فروم گفتمان تاریخ 2-12-2003 - نوشته شده توسط منصور .

فليم روز بد در بلك راك جزو قديمي ترين فيلمهايي است كه در ايران دوبله شده است.دوبله اين فيلم بوسيله يكي از پيشگامان دوبله ايران يعني زنده ياد هوشنگ بهشتي انجام گرفت كه اينك از اين دوبله نسخه اي در دست نيست.
در سالهاي ابتدايي دهه هفتاد شمسي اين فيلم براي بار دوم و اينبار به مديريت دوبلاژ احمد رسول زاده دوبله و در شبكه سوم سيما نمايش داده شد.
كار رسول زاده از نظر انتخاب صدا روي هم رفته قابل قبول است. او توانسته بسياري از گويندگان با سابقه وقوي را در كنار يكديگر جمع كند .كاري كه در سالهاي اخير به ندرت انجام شده است.
اوبراي انتخاب صداي نقش اصلي چندان مشكلي نداشت زيرا از گذشته هاي دور بيشتر خود او به جاي اسپنسر تريسي سخن گفته بود.اما نقش هاي لی ماروین و والتر برنان در فقدان گویندگان تقریبا" ثابت این بازیگران(زنده یادان ایرج ناظریان و عزت اله مقبلی ) به ترتیب به ابوالحسن تهامی وایرج رضایی رسيده است.كه هردو از عهده نقش به خوبي برآمده اند.به خصوص ابوالحسن تهامي كه با مقداري صدا سازي و بم كردن صدا تمام سعي خود را براي نزديك شدن به نوع بازي لي ماروين انجام داده است.
كار گويندگان در نزديك شدن به حس بازيگران بسيار خوب است ولي در بعضي مواقع ديالوگ ها سينك نيست و گويندگان از بازيگران جا مي مانند.
اما نكته آزار دهنده اي كه از همان ابتداي فيلم توي ذوق مي زند و متاسفانه تا پايان هم باقي مي ماند نام فيلم است كه روز بد در صخره سياه! (؟) ترجمه شده است. وچنين خطايي از احمد رسول زاده پذيرفتني نيست.

روز بد در بلك راك(جان استرجس)

مدير دوبلاژ: احمد رسول زاده

احمد رسول زاده / اسپنسر تریسی / جان مک ریدی
حسين عرفاني / رابرت رايان / اسميت
ايرج رضايي / والتر برنان / دكتر ويلاي
زنده ياد خسرو شايگان / ارنست بورگناين / كالي
ابوالحسن تهامي / لي ماروين / هكتور
سعيد مظفري / جان اريكسون / پيت رايت (هتلدار)
نصراله متقالچي / دين جاگر / تيم كورن (كلانتر)
محمد علي ديباج / راسل كالينز / آقاي هستينگز (تلگرافچي)
ناصر احمدي / والتر ساند / كافه دار

واقعا چه کسی دیگر خواهد توانست صدایی همچون ایرج ناظریان بیافریند ؟

عجب صدایی دارد این مرد... عجب صدایی دارد...

صدایش مقام بازیگر را آنچنان بالا می برد که فیلمنامه و فیلم را دگرگون می کند.

(۲۲-۵-۱۳۸۸ ۰۲:۰۲ صبح)IranClassic نوشته شده:  واقعا چه کسی دیگر خواهد توانست صدایی همچون ایرج ناظریان بیافریند ؟

عجب صدایی دارد این مرد... عجب صدایی دارد...

صدایش مقام بازیگر را آنچنان بالا می برد که فیلمنامه و فیلم را دگرگون می کند.

بعضی از کارهای مهم ایشان تا انجا که حافظه من یاری می کند اینها هستند:

راک هودسون در آخرین غروب ، وداع با اسلحه (دوبله دوم )
رابرت میچم در رودخانه بدون بازگشت ، آخرین قارون ،خدا مي داند آقاي آليسون،الدورادو
گریگوری پک در موبی دیک ، تنگه وحشت ،شجاعان
رابرت دنیرو در شکارچی گوزن (دوبله اول)
پل نیومن در مرد (دوبله دوم)
آنتونی کویین در زنده باد زاپاتا(دوبله دوم) ، توپهای سن سباستین، گوژپشت نوتردام(دوبله دوم) ، لورنس عربستان (دوبله دوم) ، آخرین قطار گان هیل،توپهاي ناوارون و ...
برت لنکستر در ترن ، عقرب ، فرودگاه (دوبله دوم)
جین هکمن در ارتباط فرانسوی 2 ،مترسک (دوبله اول )
پیتر فینچ در شبکه
جیان ماریا والونته در به خاطر چند دلار بیشتر (دوبله اول)
ویلیام هولدن در طالع نحس 2 ، این گروه خشن و.....
گری کوپر در ماجرای نیمروز (دوبله اول)..
اورسون ولز در همشهری کین
سیلوستر استالونه در راکی 2 ، فرار به سوی پیروزی و...
جان گیلگاد در جولیوس سزار
لی ماروین در قاتلین ، حرفه ای ها ، منطقه رینتری(درخت زندگی)،پول تو جيبي
کلینت ایستوود در جوکید ، تندر بولت ولایت فوت
ریچارد برتون در خرقه
مارلون براندو در پدرخوانده (دوبله دوم)
ویتوریو گاسمن در برنج تلخ (دوبله دوم)
شون کانری در سه ثانیه به جهنم و ..
استیفن بوید در سفر معجزه آسا
لینو ونتورا در دسته سیسیلی ها
ریچارد هریس در گذرگاه کاساندرا
یول برینر در هفت دلاور (دوبله دوم)
جان وویت در قهرمان
ریچارد ویدمارک در جیب بر خیابان جنوبی ، چگونه غرب تسخیر شد ،قتل در قطار سریع السیر شرق (دوبله دوم)
جیمز استیوارت در خم رودخانه
رابرت شاو در آرواره ها
جیسون روباردز در جولیا
جولیانو جما در کالیفرنیا
لي جي كاب در سه چهره ايو
همفري بوگارت در جدال با تبهكاران
چارلز برانسون در آفتاب سرخ
ون هفلين در قطار 3:10 به يوما
چارلتئن هستون در 2 دقيقه مهلت

ای کاش دوستان این لیست را کامل می کردند.

ایرج ناظریان
متولد 1314 در تهران
وفات 1370 در سوئد

در مورد کارهای داخلی استاد هم من از سایت سوره سینما این اطلاعات را استخراج کردم

بازيگر : (۱)مورد
۱ - چهار خواهر (۱۳۴۶)


خواننده : (۱)مورد
۱ - آخرين نبرد (۱۳۵۱)


مدير دوبلاژ : (۲)مورد
۱ - بلمي به سوي ساحل (۱۳۶۴)
۲ - شكار شكارچي (۱۳۶۳)


سرپرست گويندگان : (۱۰۷)مورد
۱ - گنج (۱۳۶۶)
۲ - تشريفات (۱۳۶۴)
۳ - زنجيرهاي ابريشمي (۱۳۶۴)
۴ - گردباد (۱۳۶۴)
۵ - مدار بسته (۱۳۶۴)
۶ - مرگ گرگها (۱۳۶۴)
۷ - زندان دوله تو (۱۳۶۳)
۸ - شب شكن (۱۳۶۳)
۹ - صف (۱۳۶۳)
۱۰ - عقود (۱۳۶۳)
۱۱ - فرار (۱۳۶۳)
۱۲ - گوركن (۱۳۶۳)
۱۳ - مزدوران (۱۳۶۳)
۱۴ - استعاذه (۱۳۶۲)
۱۵ - بالاش (۱۳۶۲)
۱۶ - خاك و خون (۱۳۶۲)
۱۷ - دو چشم بي سو (۱۳۶۲)
۱۸ - ديار عاشقان (۱۳۶۲)
۱۹ - نينوا (۱۳۶۲)
۲۰ - مرگ ديگري (۱۳۶۱)
۲۱ - توجيه (۱۳۶۰)
۲۲ - به دادم برس رفيق (۱۳۵۷)
۲۳ - حق و ناحق (۱۳۵۷)
۲۴ - خياباني ها (۱۳۵۷)
۲۵ - سرنوشت سازان (۱۳۵۷)
۲۶ - عبور از مرز شب (۱۳۵۷)
۲۷ - نمك نشناس (۱۳۵۷)
۲۸ - اشك رقاصه (۱۳۵۶)
۲۹ - بوي گندم (۱۳۵۶)
۳۰ - تازه عروس (۱۳۵۶)
۳۱ - جاي امن (۱۳۵۶)
۳۲ - حرمت رفيق (۱۳۵۶)
۳۳ - خاكستري (۱۳۵۶)
۳۴ - خان نايب (۱۳۵۶)
۳۵ - زن (۱۳۵۶)
۳۶ - سه دلباخته (۱۳۵۶)
۳۷ - شارلوت به بازارچه مي آيد (۱۳۵۶)
۳۸ - شب زخمي (۱۳۵۶)
۳۹ - عشق و خشونت (۱۳۵۶)
۴۰ - فري دست قشنگ (۱۳۵۶)
۴۱ - فريادرس (۱۳۵۶)
۴۲ - فقط آقا مهدي مي تونه (۱۳۵۶)
۴۳ - كوچ (۱۳۵۶)
۴۴ - مرد خدا (۱۳۵۶)
۴۵ - مشكل آقاي اعتماد (۱۳۵۶)
۴۶ - هزار بار مردن (۱۳۵۶)
۴۷ - واسطه ها (۱۳۵۶)
۴۸ - پيش كسوت (۱۳۵۵)
۴۹ - تنهايي (۱۳۵۵)
۵۰ - جايزه (۱۳۵۵)
۵۱ - جدال (۱۳۵۵)
۵۲ - رامشگر (۱۳۵۵)
۵۳ - علف هاي هرز (۱۳۵۵)
۵۴ - غرور و تعصب (۱۳۵۵)
۵۵ - قادر (۱۳۵۵)
۵۶ - قاصدك (۱۳۵۵)
۵۷ - والده آقا مصطفي (۱۳۵۵)
۵۸ - ولي نعمت (۱۳۵۵)
۵۹ - آلوده (۱۳۵۴)
۶۰ - اخم نكن سركار (۱۳۵۴)
۶۱ - اسلحه (۱۳۵۴)
۶۲ - اضطراب (۱۳۵۴)
۶۳ - انگشت نما (۱۳۵۴)
۶۴ - حسرت (۱۳۵۴)
۶۵ - دفاع از ناموس (۱۳۵۴)
۶۶ - رقيب (۱۳۵۴)
۶۷ - سارق (۱۳۵۴)
۶۸ - شب غريبان (۱۳۵۴)
۶۹ - فرار از حجله (۱۳۵۴)
۷۰ - فراشباشي (۱۳۵۴)
۷۱ - قسم (۱۳۵۴)
۷۲ - كمين (۱۳۵۴)
۷۳ - مجازات (۱۳۵۴)
۷۴ - مشكي (۱۳۵۴)
۷۵ - هم خون (۱۳۵۴)
۷۶ - هم قسم (۱۳۵۴)
۷۷ - آب (۱۳۵۳)
۷۸ - الكي خوش (۱۳۵۳)
۷۹ - بنده خدا (۱۳۵۳)
۸۰ - خشم و خون (۱۳۵۳)
۸۱ - شوهر كرايه اي (۱۳۵۳)
۸۲ - كنيز (۱۳۵۳)
۸۳ - مرد شب (۱۳۵۳)
۸۴ - مرگ در باران (۱۳۵۳)
۸۵ - مهدي فرنگي (۱۳۵۳)
۸۶ - هياهو (۱۳۵۳)
۸۷ - ياران (۱۳۵۳)
۸۸ - ياور (۱۳۵۳)
۸۹ - بدكاران (۱۳۵۲)
۹۰ - بيقرار (۱۳۵۲)
۹۱ - پاپوش (۱۳۵۲)
۹۲ - پسرخوانده (۱۳۵۲)
۹۳ - حريص (۱۳۵۲)
۹۴ - عروس و مادر شوهر (۱۳۵۲)
۹۵ - غريب (۱۳۵۲)
۹۶ - قصه ماهان (۱۳۵۲)
۹۷ - گريز از مرگ (۱۳۵۲)
۹۸ - مردها و نامردها (۱۳۵۲)
۹۹ - مرواريد (۱۳۵۲)
۱۰۰ - آخرين نبرد (۱۳۵۱)
۱۰۱ - اتل متل توتوله (۱۳۵۱)
۱۰۲ - فدايي (۱۳۵۱)
۱۰۳ - نواب (۱۳۵۱)
۱۰۴ - عزيز قرقي (۱۳۵۰)
۱۰۵ - عمو يادگار (۱۳۵۰)
۱۰۶ - عصيان (۱۳۴۵)
۱۰۷ - سرسام (۱۳۴۴)

راستی! کسی از دوستان سریال بادبانهای برافراشته محصول کشور رومانی را به خاطر می یاره که استاد ناظریان در نقش ناخدا صحبت می کرد!؟
ضمنا اگر اشتباه نکنم استادناظریان عموی شهلا ناظریان(همسر حسین عرفانی) از بزرگان دوبله ایران هستند

يك خبر بد.
متاسفانه با خبر شدم دوبلور قديمي منصور غنوي فوت شده اند.
باعث تاسف است كه يكي ديگر از بزرگان دوبله را در بي خبري از دست داديم.
روحش شاد و يادش گرامي باد.

زنده ياد منصور غزنوي سالهاي بسياري در خارج از كشور اقامت داشتند و از دوبله دور بودند و در سالهاي اخير به ايران بازگشته اند.

از كارهاي مهم ايشان مي توان به گويندگي به جاي اين بازيگران اشاره كرد:

كريستوفر واكن در شكارچي گوزن (دوبله اول)
آنتوني فراچسكا در تابستان گرم طولاني
كامرون ميچل در باغ شيطان
رابرت واكر در بيگانگان در ترن
چيكو ماركس در فروشگاه بزرگ
سال مينئو در شورش بي دليل

<!-- / message -->

چند مورد از اصواتي كه بارها و بارها در ذهنم تداعي ميشوند و به مدد گويندگان پرتوان ما همواره در خاطره ها باقي مي مانند عبارتند از :

۱- صداي فرياد آنا مانياني در فيلم رم شهر بي دفاع آنجا كه درپي معشوقش در پي كاميون ناريها دوان است و در نهايت به ضرب گلوله يكي از ايشان از پاي درمي آيد.

۲- صداي ارسن ولز در همشهري كين آنجا كه در ابتداي فيلم ميگويد : "رزباد"

۳-صداي جك نيكلسن در ديوانه اي از قفس پريد آنجا كه اصراري عجيب در ياد دادن بسكتبال به آن سرخپوست دارد.

۴-صداي جوليتا ماسينا در جاده آنجا كه با شرم آنتوني كويين را صدا مي زند.

۵-صداي ويوين لي در برباد رفته آنجاها كه در نهايت ياس ميگويد : "هميشه فردايي هست بمونه براي فردا..."

۶-صداي دانا اندروز در حادثه اكس بو آنجا كه بهنگام اعدامش با طناب دار از بيگناهي خود داد سخن ميدهد

۷-صداي ايناكنتي اسموكتونوفسكي در هملت آنجا كه بهنگام مرگ پولونيوس و در حضور مادر و خطاب به مقتول ميگويد : "ببخشيد كه ما شما را با شخص مهمتر از خودتان اشتباه گرفته بوديم "

۸-صداي آدري هپبورن (آن زن لات) در بانوي زيباي من آنجا كه از طرف معلمش (ركس هريسون) با آرامش خطاب قرار ميگيرد كه حالا بگو: "باران در اسپانيا(اسپاين) مي بارد فراوان" و او به يكباره ميگويد : "بارون در اسپاني مياد فراوون"

۹-صداي ويليام هولدن در ابتداي اين گروه خشن آنجا كه در بانك بشكلي مردانه ميگويد : "هركي جم خورد بكشش" (و بعد تثبيت تصوير و نوشتن نام كارگردان فيلم)

۱۰-صداي ايرج رضايي در بوچ كاسيدي و ساندانس كيد هر آنجا كه بجاي حرف " ر " ميگويد "د" و بعد آن صوت ويژه در انتهاي هرجمله (چيزي كه وي بعدها برايي فيلم شب بخير خانم كمپل هم بهمين شيوه اقدام كرد)

11-صداي جيمز استوارت در زندگي فوق العاده ايست در يك شب زمستاني و روي پل آنجا كه فرياد مي زند : "ميخواهم به زندگي برگردم"

12-صداي همفري بوگارت در شاهين مالت آنجا كه مخاطبش در انتهاي فيلم مري آستور است . سخناني در پس پرده اي از عشقي آلوده و يك حيراني

13-صداي گري كوپر در بوژست در آنحال كه از زخم گلوله تنش رمقي بر وي نمانده و با شنيدن صداي شيپور دوستانش كه نزديك ميشوند مينالد: "چه صداي خوبي. آمدند اما چقدر دير"

14-صداي ماكسيم مونزوك در درسو اوازالا آنجا كه به كاپيتان كه از او ميخواهد شي آويزان شده بر نخي را با تيز بزند ميگويد: "كاپيتان! درسو اونو نزد. درسو نخ اون چيز رو زد" (زد = ميخواهم بزنم)

15-صداي تري توماس در دنياي ديوانه ديوانه ديوانه آنجا كه وي و ميلتون با مرمن درگير ميشوند و تري بشكلي عجيب به كلمه سوئيچ اشاره و تاكيد ميكند

و و و .....

و صدا (در 70 % موارد) از اصل صداي بازيگر فراتر مي رود. و نمونه همين پدرخوانده است كه صداي مارلون براندو (عليرغم آن بازي درخشان) هرگز در حد و اندازه بازي نيست. صدايي كه جوان است وبه زحمت از طرف براندو به پيري ميزند. صدايي دورگه كه من به شخصه حتي يك دقيقه از آنرا با صداي اصلي طاقت نمي آورم و در آنسو صداي گوينده ما كه رنگ و جلايي خاص بدان مي بخشد. و صداي دوپارديو در دادگاه دانتون كه هرگز در حد و اندازه هاي صداي گوينده بسيار مقتدر ما آنجا كه حتي نفس را در سينه بيننده حبس ميكند و يك نفس سي ثانيه را با فرياد و آنهم با تمام زير و بمها سخن مي راند (چيزي كه در دادگاه كرامول و همينطور در مردي براي تمام فصول و .. هم براحتي آنرا تكرار ميكند) و صداي پر ضرب گروچو ماركس در تمامي فيلمهاي دوبله شده اش و توتو و لوئي دوفونس و والتر برنان كه گاه از بازيهاي اين سه نيز فراتر مي رود همچنانكه براي جري لوئيس و نورمن هم چنين شد. و يا جك لمون و دني كي و باب هوپ و رد اسكلتون كه همگي توسط يك نفر دوبله شدند. و ....

{ياد كساني چون مرحوم حسن عباسي و عزت اله مقبلي را گرامي ميداريم. دو اعجوبه گويندگي كه تاريخ دوبلاژ ايران ديگر كساني چون آندو را بخود نخواهد ديد}




يك مورد در همين لحظه به ذهنم خطور كرد :

صداي سرژيو نيكولايسكو در فيلم كميسر متهم مي كند وقتي كه در ماشين به خبرچين خود مي گويد : چاك چاك بزن به چاك ... با صداي حسين عرفاني

منبع:  فروم گفتمان - سال 2005 - توسط کاربر Rosa با اندکی ویرایش

تعجب می کنم که هیچ جا سخنی از حسن عباسی نیست. هنوز ناشناخته است. نه بیوگرافی و نه حتی سال ولادت و مرگی( هر چند در جایی سال مرگش را 1357 خواندم). امید دارم دوستی از او بداند و بگوید که گوهری بود در مقام خود.
روحش شاد.

(۲۲-۶-۱۳۸۸ ۰۷:۲۹ عصر)shahrzad نوشته شده:  تعجب می کنم که هیچ جا سخنی از حسن عباسی نیست. هنوز ناشناخته است. نه بیوگرافی و نه حتی سال ولادت و مرگی( هر چند در جایی سال مرگش را 1357 خواندم). امید دارم دوستی از او بداند و بگوید که گوهری بود در مقام خود. روحش شاد.

من هم خیلی جستجو کردم اما واقعا از آن مرحوم اطلاعات زیادی در دسترس نیست. تنها مواردی که من پیدا کردم انها بودند:

• لورل:   لورل و هاردی
• مورچه: مورچه و مورچه‌خوار (کارتون)
• بازرس: پلنگ صورتی (کارتون

 او علاوه بر لورل و هاردي و انيميشنهاي مختلف دراغلب فيلمهاي گروچو ماركس و اولين فيلم جري لوئيس كه در ايران نمايش داده شد گويندگي كرد(قبل از  استاد حمید قنبری). ضرباهنگ تند حرف زدن گروچو ماركس را حسن عباسي توانست با هنرمندي تمام دوبله كند.او در فيلم گوزنها بجاي گرشارئوفي دوبله اي كم نظير ارائه نمود. مرحوم عباسي در يك سانحه رانندگي در سال 1357درگذشت.

دوبله مورچه و مورچه خوار و بازرس از مجموعه پلنگ صورتی یکی از اوج های زنده یاد حسن عباسی و مهدی آرین نژاد است.
در مورچه و مورچه خوار حسن عباسی با یک صدا سازی عالی با صدایی زیر و نازک به جای مورچه و مهدی آرین نژاد با انتخاب صدایی کلفت به جای مورچه خوار صحبت می کنند.
اما در بازرس نوع صدا ها کاملا" برعکس می باشد .در این کارتون حسن عباسی با صدایی تقریبا" بم و مشابه صدایی که برای گروچو مارکس انتخاب می کرد به جای بازرس حرف می زند و مهدی آرین نژاد با انتخاب یک صدای نازک از دودو یک شخصیت خونسرد و عصبی کننده ساخته است.

همین الان مصاحبه جلال مقامی در برنامه دو قدم مانده به صبح ( که در تاپیک کلاسیک ها در تلویزیون خبرش رو داده بودم ) به پایان رسید. نکته جالبی که توجه منو به خودش جلب کرده پخش تیکه هایی از دوبله فیلم های هفت دلاور - بانی و کلاید و پدرخوانده با صدای جلال مقامی بود.

در پدرخوانده صدای مقامی  بروی  مایکل کارلئونه ؟!  یعنی این دوبله اول پدرخوانده بود ؟

در مورد هفت دلار هم جیرانی گفت که نسخه ای که پخش شد دوبله اول این فیلم است.

نکته بسیار جالب در مورد این نسخه های پخش شده  کیفیت  بسیار عالی صدا بود که از نسخه های دوم فیلم صاف تر و بدون خش تر است !!   یعنی اینها رو از آرشیو مخفی صدا و سیما استخراج کرده بودن ؟!

یکی بیاد جواب بده که من امشب خوابم نمی بره. 

درسته. تکه ای که از پدرخوانده در برنامه دیشب پخش شد دوبله اول پدرخوانده بود که جلال مقامی به جای آل پاچینو صحبت کرده ( در دوبله دوم خسروشاهی است ). نکته بسیار مهم  کیفیت بسیار خوب صدای نسخه دوبله اول بود که جای امیدواری زیادی را بوجود آورد. دست اندرکاران برنامه دو قدم مانده به صبح سرانجام توانستند به این بهانه به آرشیو مخفی و مرموز صدا و سیما ناخنکی بزنند و ما را به آینده امیدوارتر کنند.

مورد جالب دیگری که دیشب اتفاق افتاد وقتی بود که فریدون جیرانی از مقامی سراغ همسرش رفعت هاشم پور را گرفت و از او خواهش کرد که به برنامه بیاید ( ظاهرا خانم هاشم پور با رسانه ای - به خصوص از نوع ملی اش ! - میانه خوبی ندارد )

پی نوشت:  در برنامه  دو قدم مانده به صبح معمولا موضوع چهارشنبه شب ها به دوبلورها یا سینماگران اختصاص دارد و در برخی اوقات میهمانان ارزشمندی دعوت می شوند که جای تقدیر دارد.

تا اونجاييكه من ميدونم در دوبله اول هفت دلاور ، غير از جليلوند و مقامي ، جاي ايلاي والاك ايرج دوستدار و جاي جيمز كابرن حسين عرفاني گويندگي كردند كه دوبله دوم فيلم در بازار موجود هست و از دوبله اول خبري نيست. كه شاهكار دوبله دوم  مرحوم ايرج ناظريان هست كه به زيبايي جاي يول برينر گويندگي كرده.

آنچه در دو قدم به مانده صبح پخش شد همان دوبله اول هفت دلار بود ، گرچه دوبله دوم ( با صدای آقای ناظریان ) بسیار جذاب تر است. به هر حال چیزی که مشخص است اینست که نسخه دوبله بسیاری از فیلم ها با کیفیت خوب در آرشیو صدا و سیما هنوز نگهداری می شود. به نظر شما آیا راه حلی برای دسترسی به این گنجینه گرانبها وجود دارد ؟

(۲۴-۶-۱۳۸۸ ۰۲:۲۸ عصر)savezva نوشته شده:  

[quote='shahrzad' pid='460' dateline='1252853994'].او در فيلم گوزنها بجاي گرشارئوفي دوبله اي كم نظير ارائه نمود. .

دوبله مورچه و مورچه خوار و بازرس از مجموعه پلنگ صورتی یکی از اوج های زنده یاد حسن عباسی و مهدی آرین نژاد است.
در مورچه و مورچه خوار حسن عباسی با یک صدا سازی عالی با صدایی زیر و نازک به جای مورچه و مهدی آرین نژاد با انتخاب صدایی کلفت به جای مورچه خوار صحبت می کنند.
اما در بازرس نوع صدا ها کاملا" برعکس می باشد .در این کارتون حسن عباسی با صدایی تقریبا" بم و مشابه صدایی که برای گروچو مارکس انتخاب می کرد به جای بازرس حرف می زند و مهدی آرین نژاد با انتخاب یک صدای نازک از دودو یک شخصیت خونسرد و عصبی کننده ساخته است.

سلام دوست عزيز.

البته من فكر مي كنم به جاي گرشا رئوفي در گوزنها زنده ياد فرشيد فرزان حرف زده اند و زنده ياد حسن عباسي به جاي پرويز فني زاده.

مطلب مورچه و مورچه خوار و بازرس هم كه.......

---

(۲۸-۶-۱۳۸۸ ۰۷:۳۴ صبح)Iraj نوشته شده:  

تا اونجاييكه من ميدونم در دوبله اول هفت دلاور ، غير از جليلوند و مقامي ، جاي ايلاي والاك ايرج دوستدار و جاي جيمز كابرن حسين عرفاني گويندگي كردند كه دوبله دوم فيلم در بازار موجود هست و از دوبله اول خبري نيست. كه شاهكار دوبله دوم  مرحوم ايرج ناظريان هست كه به زيبايي جاي يول برينر گويندگي كرده.

همچنين صادق ماهرو به جاي چارلز برانسون

در آستانه چهلمین روز خاموشی صدای منصور غزنوی

 

در اعماق خاطرات تکه پاره کودکی و سریال های قدیمی تصاویر مه گرفته لندن قدیم را به یاد می آورم و صدای مردی که با آهنگی غریب سوت می زد. صدایی گرم و گیرا با اندک لرزشی در قعر. و این صدا بر صفحه یاد من جاودانه شد و بعد ها مجذوبش شدم. مشتاقش بودم و کمتر می شنیدمش. من حتی به شنیدن کلامی از او در یکی – دو قسمت کارتون مهاجران قانع بودم و یا گاه به گاه شنیدنش در سریال کارتونی الفی اتکینز به جای پدر الفی. زمانی بود که تا نیمه شب چشم بر هم نمی گذاشتم  تا به هوای شنیدنش سریال میشل استروگف را ببینم. ایوان اوگارف و صلابت قامتش و باز صدای او... بارها فیلم بروبیکر را دیدم تا او را بشنوم. سیر نشدم. باز هم دیدم. باز هم خواهم دید. چه کسی بود که گفت منصور غزنوی مقیم فرانسه شده؟! از دوری اش دلم گرفت. ولی خدا را شکر کردم که لا اقل هست. نفس گرمش هنوز پا برجاست. هنوز صدایش جریان دارد. صدای مینو غزنوی را می شنیدم، قلبم به گرمی می تپید: این صدای خواهرش است!... وآن روز خسته و کسل از روزمرگی صفحات اینترنتی را دید می زدم که ناگهان خواندم  او دیگر نیست. چه ساده و بی آلایش نوشته بودند و من چه سخت و ناگوار باور کردم. اشکها چه داغ و بی امان بر گونه هایم جاری می شدند. باز یکی از میان عزیزان کم شد. چه تلخ بود که این همه سال شیفتگی در برابر چشمانت دود شود و به هوا رود. چه تلخ بود... چه روزی بود؟! دوم شهریور. دومین روز از ماه رمضان. او رفت. همچنان که سال پیش در چنین ماهی عطاالله کاملی رفت و در سال قبلش حمید قنبری و... آه... چه عزیزانی که از این دیار سفر نکردند...

دلم نمی خواست از او تنها یکی بیوگرافی خشک و خالی بنویسم. همچنان که در گوشه و کنار خواندیم. غم نامه ای بود، حرف دلم از او که صدایش را در اعماق قلبم بسیار دوست می داشتم. باشد که روحش قرین مهر و شادی شود.

همانطور که  سروان رنو  در تاپیک تلویزیون گفت فیلم پیش به سوی بانک با بازی لوئی دفونس 2 روز پیش پخش شد .لوئی از فرط بی پولی به فکر زدن تونل برای رسیدن به بانک همسایه است و بچه هایش را برای این کار آماده می کند ! کیفیت تصویر و مخصوصا کیفیت صدای  فیلم بسیار خوب بود. با اینکه یک فیلم معمولی است اما داستان پردازی زیبای سینمای کلاسیک و دوبله زیبا تماشای فیلم را لذت بخش کرده بود. صدای آقای مقبلی چقدر بر چهره دوفونس می نشیند ... و صدای ژاله کاظمی هم بر چهره دختر دوفونس حرف ندارد. حقیقتا از بین خانم های گوینده ، صدای خانم ها ژاله کاظمی - نیکو خردمند و شهلا ناظریان ( مخصوصا در دوران جوانی ) واقعا زیبا و بی همتاست.  تن صدا و لهجه خاص آنها  حتی یک هنرپیشه معمولی  را  زیبا جلوه می دهد.

به صدای آقای مقبلی و مخصوصا صدای زیبای خانم کاظمی  گوش کنید و لذت ببرید:

لینک داونلود   http://www.4shared.com/file/134652361/2e...emi_1.html

با سلام به دوستان عزیز

در ارتباط با دوبله اول پدرخوانده و هفت دلاور باید بگم این کارها در آرشیو سازمان موجود نیست بلکه از آرشیوداران شخصی گرفته شده.

موفق باشید