عشقت رسد به فریاد ، گر خود بسان حافظ .... قرآن ز بر بخوانی ، در چهارده روایت 

پدر عشق بسوزه ... !

این روزها در بیشتر سایت های فیلم خارجی صحبت از روز والنتاین ( روز عشاق ) است. البته برخی از پژوهشگران و دانشمندان می گویند که ما هم در ایران باستان روزی با نام سپندار مذگان  ( چه اسم ترسناکی ! ) داشته ایم که موضوعش همین بوده. الله اعلم . علی ای الحال ( همش عربی شد که !  ) این روز بهانه ای شد که به برخی از مطرح ترین فیلم های کلاسیک عاشقانه بپردازیم. فیلمهایی که بخش مهمی از ژانر این سینما را تشکیل می دهند و در بسیاری از سایت ها و وبلاگ ها به عاشقان و معشوقان توصیه شده که برای این روز ، این فیلم ها را ببینند. در سینمای کلاسیک ایران هم تعداد این فیلم ها کم نیست و برخی از احساس برانگیزترین فیلم های ایرانی را همین فیلم های رومانتیک ملودرام یا درام تشکیل می دهند  البته اگر کمدی رومانتیک ها را ( که تعدادشان بیشمار است ) کار بگذاریم.

بد روزگاریه عاشقیت ...

فیلمنامه نویسان عقده ای ! سینما همیشه از این کیف می کرده اند که با دور کردن عاشقان از همدیگر یا کشتن یکی در راه دیگری،  اشک و آه تماشاگران را در آورند ؛ وقتی هم که چنین داستان های سوزناکی در دست کارگردان های ناباب ! می افتاد حسابی پیاز داغ آن را افزون می ساختند و با تکنیک های مسحورکننده و بازیگران دلربا ، دمار از روزگار تماشاگران سینما در می آورند.  چه بسیار اشک ها که در این سالن های سینما ریخته نشد . البته همه فیلم های عاشقانه نافرجام نبودند و فیلم هایی که در پایان آنها ، زن و مرد با خوبی و خوشی به هم می رسند و سالها در کنار هم زندگی می کنند کم نداریم ... اما  معلوم نیست که چه جذابیتی در فراق هست که در وصال نیست ! این تاپیک داستان این فیلم هاست و احساسی که در اولین تماشای این فیلم ها به ما دست داد. سعی می کنیم که با سبک جدید و از دریچه ای نو به این فیلم های بپردازیم... برای گفتن از این فیلم های احساسی باید احساسی نوشت و محدود به تکنیک و فن سینما نشد .... به قول صالح علاء : باز کن دکان ، که وقت عاشقی ست.

فیلم عاشقانه که زیاد داریم و معرف حضور همه هم هست. اما اگر بخواهیم عاشقانه ترین صحنه های سینمای کلاسیک را برشماریم یکی از انتخاب های نخستین من همانا سکانس بسیار زیبای معاشقه آلیشیا و دولین ( برگمن و گرانت ) در بدنام است. بر خلاف منطق ماشینی و ظاهرا بی احساس فیلم های هیچکاک ، این بار به مدد داستانی زیبا و بازیگرانی آتشین ! و شیطنت کارگردان ، این صحنه ، یکی از زیباترین بوسه های تاریخ سینما را رقم زده است. این هنر سینمای کلاسیک است که بدور از برهنگی و جلوه هایی که در فیلم های امروزی به وفور یافت می شود ( با توجه به محدویت هایی که در آن زمان بر فیلم ها بود ) توانسته است وجه زیبای عشق را زیبایی هر چه تمام تر به تماشاگر منتقل کند. البته شاید داستانش را همه بدانند اما بازگویی آن هنوز هم جالب است. طبق قوانین سانسور در آن زمان نباید زمان هر بوسه از 3 ثانیه تجاوز می کرد. هیچکاک که همیشه با مسئولان اداره سانسور در لجبازی بسر می برد برای دست به سر کردن آنها،  این سکانس را به نحوی فیلمبرداری کرد که بازیگران هر 3 ثانیه لب ها  را جدا می کردند و بر صورت و گونه یکدیگر می گذاشتند ، سپس بعد از چند ثانیه دوباره بوسه را شروع می کردند و بدین ترتیب به نظر تماشاگر بوسه آنها بسیار طولانی به نظر می رسید . هیچکاک بدین ترتیب توانست با دور زدن قوانین ، زمان بوسه را به بیش از 100 ثانیه برساند ! ( این جریان در زمان اکران فیلم سر و صدای برخی ها را در آورد و لقب طولانی ترین بوسه تاریخ  تا آن زمان را بر این سکانس گذاشتند ) .

این سکانس حرف نداره .

الان یه لحظه دوباره این سکانس رو از روی هارد کامپیوتر تماشا کردم. وقتی صدای بسیار زیبای نیکو خردمند رو بر روی چهره مسحورکننده اینگرید برگمن تماشا می کنی .... ... خدایا ... هر دو مرده اند اما صدای جوان یکی و بازی شاداب دیگری هنوز جلو چشم ماست و این سکانس هنوز سحر و جادو می کنه.  هنرمندان حقیقتا نمی میرند.

یه مطلب خوب اینجا در مورد بوسه های معروف تاریخ سینما هست که اگر کسی تونست در راه خدا و هنر ترجمه اش کنه . ثواب داره. اگر هم کسی پیدا نشد خودم ترجمه می کنم و ثوابش رو بالا می کشم

(۲۹-۱۱-۱۳۸۸ ۰۱:۱۱ صبح)سروان رنو نوشته شده:  

یه مطلب خوب اینجا در مورد بوسه های معروف تاریخ سینما هست که اگر کسی تونست در راه خدا و هنر ترجمه اش کنه . ثواب داره. اگر هم کسی پیدا نشد خودم ترجمه می کنم و ثوابش رو بالا می کشم

چشم. ترجمه میشه.

بلا روزگاريست عاشقي

یه مطلب خوب اینجا در مورد بوسه های معروف تاریخ سینما هست که اگر کسی تونست در راه خدا و هنر ترجمه اش کنه . ثواب داره. اگر هم کسی پیدا نشد خودم ترجمه می کنم و ثوابش رو بالا می کشم

   این هم ترجمه ی مطلبی که به سروان عزیز قولش رو داده بودم.

 بخاطر کمبود وقت، بعضی بخش ها رو که  کمی نامربوط به موضوع بودند حذف کردم و 2 فیلم

 باقیمونده رو هم حتما سر فرصت ترجمه و تقدیم می کنم.

چه عاملی باعث ماندگار شدن بوسه های فیلم ها در ذهن مخاطبان می شود؟ احساسات شدید جنسی؟ دیالوگها؟ غیرقابل پیش بینی بودن؟ موقعیت ها؟ کشش بدنی میان بازیگرها؟ یا ساده تر از همه T، هنر سینماتوگرافی ؟

در میان فهرست های متفاوتی از بهترین، رمانتیک ترین و به یادماندنی ترین بوسه های تاریخ سینما همیشه تعدادی صحنه ی بوسیدن هست که به حق فراموش ناشدنی و سزاوار توجه هستند. اولین بوسه ی تاریخ سینما در سال 1896 در فیلمی با نام "بوسه" نمایش داده شد و پس از آن بوسیدن نقش پر رنگی در بخش انتهایی فیلمها پیدا کرد. در اینجا به برخی از معروفترین این صحنه ها می پردازیم.

طولانی ترین بوسه ی تاریخ سینما در سال 1946 در فیلم "بدنام" بین اینگرید برگمن و کری گرانت رد و بدل شد. (به دلیل پرداختن دوستان به این صحنه دلیلی برای ترجمه ی مجدد نمیبینم.) در این صحنه ی جنسی و تا حدودی روان رنجورانه، تماشاگر به راحتی تشخیص می دهد که علیرغم تمایل ایندو به یکدیگر، چندان اعتمادی بینشان وجود ندارد.

کازابلانکا . 1942

(این صحنه پس از بوسه ی میان ریک و ایلسا در شب گذشته است. م.)

ریک: ما دیشب در مورد خیلی چیزا حرف زدیم. تو گفتی من باید به هردومون فکر کنم. خب، منم از دیشب خیلی بهش فکر کردم و دست آخر به این نتیجه رسیدم: تو با ویکتور سوار اون هواپیما می شی و میری به جایی که بهش تعلق داری.

ایلسا: اما ریچارد، نه. من....

ریک: باید به حرفم گوش کنی. هیچ می دونی اگه اینجا بمونی چی در انتظارته؟ صدی نود، آخرش کارمون به بازداشتگاه میرسه . اینطور نیست لویی؟

رنو: میترسم سرگرد اشتراسر بهمون بند کنه.

ایلسا: اینو می گی که مجبورم کنی برم ؟

ریک: نه چون حقیقته می گم. هر دومون می دونیم که تو متعلق به ویکتوری. بخشی از کارشی. یه چیزی که باعث میشه ادامه بده.

اگه هواپیما بلند شه و تو توش نباشی حتما پشیمون میشی.

ایلسا: نه.

ریک: شاید نه امروز و فردا اما خیلی زود و واسه باقی زندگیت پشیمون میشی.

ایلسا: ولی پس خودمون چی؟

ریک: ما همیشه پاریس رو داریم. نداشتیم، از دستش داده بودیم تا اینکه تو اومدی کازابلانکا. ما دیشب پس اش گرفتیم.

ایلسا: گفتم که دیگه نمیخوام از پیشت برم.

ریک: هیچ وقت هم اینکارو نمی کنی. ولی منم یه کارایی دارم که باید انجام بدم و جایی میرم که تو نمی تونی باهام بیای. نمیتونی بهم کمک کنی. ایلسا من آدم بزرگی نیستم اما میفهمم که مشکلات سه نفر آدم توی این دنیای دیوونه چیزی به حساب نمیاد. یه روز اینو میفهمی. اوه اینو ببین. (اشاره به ایلسا که گریه می کند.)

 

ماجراهای رابین هود، 1938

رابین با بازی " ارول فلین" از پیچکی در سراشیبی دیوارقصر ناتینگهام به سمت پنجره ی اتاق خواب لیدی ماریان با بازی "الیویا دو هالیوند" بالا می رود تا بخاطرشجاعت زن در نجات دادنش از او قدردانی کند. زن از ورود او در بالای پنجره ی اتاق قصر جا می خورد و از اینکه رابین، اعترافات عشقی او را نزد دخترک خدمتکار شنیده باشد دستپاچه می شود. مکالمه ی عاشقانه ی این دو که هریک سعی در سبقت گرفتن بر دیگری دارد، پر از مطایبات کلامی ست؛ صحنه ای لطیف و معصومانه و رمانتیک میان دو عاشق در بالکن قصر که به در آغوش گرفتن و بوسه می انجامد.

پستچی همیشه دوبار زنگ می زند، 1946

در این فیلم نوآر که عشاقی تیره بخت همچون اسمش دارد، فرانک و کورا (جان گارفیلد و لانا ترنر) در حال رانندگی در بزرگراه هستند. فرانک، طلب بوسه ای طولانی می کند. کورا که ماتیک غلیظی به لب دارد قول میدهد:" فرانک، به خانه که رسیدیم همدیگر را حسابی خواهیم بوسید، بوسه هایی رویایی. بوسه هایی به رنگ زندگی، نه مرگ".

فرانک: " دلم نمی خواهد زیاد منتظر بمانم".

کورا: "عزیزم..."

یکدیگر را می بوسند اما همان زمان کورا فریاد  بلندی می کشد.

کورا: " مواظب باش فرانک" .

فرانک که سرگرم بوسیدن شده از جاده خارج می شود و کورا را به کشتن می دهد.

(بوسه ای که به مرگ منتهی می شود.)

 

از اینجا تا ابدیت، 1953

بیشتر شهرت این فیلم بخاطر بوسه ی ممنوعه ی میان گروهبان واردن (برت لنکستر) و همسر بدنام سروان، کارن هولمز (دبورا  کر) در ساحل شنی هاوایی است در حالیکه امواج دریا، بدن در هم تنیده ی ایندو را خیس می کند.

پس از معاشقه، کارن بلند می شود و چند قدمی روی ماسه ها راه می رود و سپس روی زیراندازشان می افتد. واردن به تبعیت از او بالای سرش می ایستد، روی زانوهایش می نشیند و او را می بوسد.

کارن: " تا حالا نمیدونستم می تونه به این خوبی باشه. هیچکسی تا الان منو اینجور که تو بوسیدی، نبوسیده".

واردن: " هیچکس؟"

کارن: " نه، هیچکس".

واردن: " حتی یک نفر؟ از بین این همه مردی که تا بحال بوسیدنت؟ یه حساب سرانگشتی کن بگو چندتا بودن! "

کارن: " بدون ماشین حساب نمیتونم. ماشین حساب باهاته؟"

(۱۵-۱۲-۱۳۸۸ ۱۲:۲۸ صبح)Negar نوشته شده:  

 ... این کاریکاتور رو .... حواسم اصلا بهش نبود ...

( زن و مرد تازه از یک سینما که یک فیلم عشقی نشون میداده بیرون اومدن )

زن : تو هیچوقت منو مثل اون نبوسیدی .

مرد: تو اصلا می دونی  مَرده چقدر پول گرفته تا اون کار رو انجام بده ؟

 

سلام . اولین بوسه سینمایی در سینمای ایران بین ویدا قهرمانی و ناصر ملک مطیعی شکل گرفت! آنهم در زمانیکه عاشقانه ترین نما در فیلمهای ایرانی آن بود که هنرپیشه زن ومرد ، دست هم را می گرفتند و به چشمهای هم خیره می شدند! اسم فیلم متاسفانه یادم رفته. شرمنده!  

من خودم فیلم های عاشقانه ی زیادی دیدم ولی از بین اونایی که تا حالا دیدم همیشه این گزینه ها رو بهترین می دونم : بربادرفته . کازابلانکا . غرور و تعصب (نسخه ی جدیدش) و بیمار انگلیسی .

گرچه فیلم های دیگری هم هستند که ته مایه ی عشقی در آن ها دیده میشه ولی من اونا رو رمانتیک در نظر نمی گیرم .

و طوری نیست که 2 فیلم ِ باقیمونده رو من ترجمه کنم و بذارم نگار جان اگه وقت ِ آزادت کمه؟

یکی از زیباترین صحنه های عاشقانه، در فیلم پنجره عقبی ( آلفرد هیچکاک ) وجود دارد. در دورانی که در فیلمها بدن برهنه به نمایش در نمی آمد و عشقی ترین و بی پرده ترین صحنه ها ،از حد یک بوسه فراتر نمی رفت، بوسه ای که گریس کلی در این فیلم بر جیمز استوارت نهاد، بسیار زیبا و دل انگیز بود و بیادت می آورد که برای نمایش عشق میان دونفر، حتما لازم نیست تمام جنبه های آن عشق بر پرده بیاید و گاهی اوقات یک بوسه همه چیز را فاش می کند.

یکی از زیباترین فیلمهای عاشقانه از دیدگاه من فیلم بی وفا به کارگردانی آدریان لین است. این فیلم ، روایتگر عشق ممنوع و گناه آلود اما مهیج و داغ بین زنی شوهردار بنام کنستانس(دایان لین) و یک جوان کتاب فروش بنام پل مارتل(اولیویر مارتینز) است که در یک شهر کوچک اتفاق افتاد.دایان لین به خوبی نقش زنی را که در دوراهی وفاداری به شوهر و عشقی طوفانی همانند روز آشناییش با پل، گرفتار شده است ،ایفا کرده. هرچند که درنهایت شوهر خود را انتخاب می کند اما چه سود که دیر شده زیرا شوهرش پل را به قتل میرساند و او نیز به اندازه شوهرش در قتل شریک است.صحنه ای که زن پس از اولین تماس گناه آلودش با مرد غریبه ، در اتوبوس نشسته و به خانه برمی گردد،یکی از زیباترین صحنه های فیلم است. درحالیکه روی صندلی اتوبوس نشسته  و خاطره چند دقیقه قبل را در ذهنش مرور می کند،در سیمایش حالات تاسف و لذتی عمیق ، توامان دیده می شود.جالب آنکه هدیه ای که برای اولین بار از مرد غریبه دریافت می کند کتاب رباعیات عمرخیام -شاعر بزرگ ایرانی- است.

پ ن: چرا این قسمت کافه اینقدر خلوت و سوت وکور است.نکند عشق هم ممنوع شده!

 

ده زوج برتر در فیلمهای عاشقانه به انتخاب سایت Love to know 

1- زوج تام کروز و ربکا د مورنی در فیلم کسب و کار خطرناک Risky Business

2- زوج لئوناردو دی کاپریو و کیت وینسلت در فیلم تایتانیک

3- زوج ویگو مورتنسن و دایان لین در فیلم قدم زدن روی ماه  A walk on the moon

4- زوج کریستوفر اتکینز و بروکی شیلدز در فیلم مرداب آبی The blue lagoon

5- زوج پاتریک سوایزی و دمی مور در فیلم روح

6- زوج سوزان ساراندون و کاترین دونوو در فیلم Hunger 

7- زوج نائومی واتس و لورا هرینگ در فیلم Mulholland drive

8- زوج مایکل داگلاس و شارون استون در فیلم غریزه اصلی

9- زوج رایان فیلیپ و ریس ویترسپون در فیلم Cruel intensions

10-زوج جیمز استیوارت و گریس کلی در فیلم پنجره عقبی

و اینهم لینک مطلب

http://best.lovetoknow.com/Best_Movie_Love_Scenes 

(۱۷-۴-۱۳۸۹ ۰۵:۵۲ صبح)اسکورپان نوشته شده:  

ده زوج برتر در فیلمهای عاشقانه به انتخاب سایت Love to know 

و اینهم لینک مطلب

http://best.lovetoknow.com/Best_Movie_Love_Scenes 

این لینک معتبر نیست  و ظاهرا پاک شده است . گرچه از عناوینی که انتخاب شده اند هم به نظر می رسد که نباید آنرا زیاد جدی گرفت . لینک زیر قابل اتکاء تر است چون معمولا در فهرست AFI از نظرات هزاران منتقد و کارشناس و دست اندرکاران صنعت فیلم  استفاده می شود. برای نظرات عام تر هم سایتهایی مانند IMDB و همچنین این سایت پیشنهاد می شود.

http://movies.about.com/library/weekly/a...plista.htm

(۱۹-۴-۱۳۸۹ ۰۱:۱۲ صبح)IranClassic نوشته شده:  

این لینک معتبر نیست  و ظاهرا پاک شده است .

من دوباره رفتم و صفحه اش باز شد و مشکلی نداشت.  

(۱۹-۴-۱۳۸۹ ۰۳:۰۶ صبح)اسکورپان نوشته شده:  

من دوباره رفتم و صفحه اش باز شد و مشکلی نداشت.  

عجیب است. دیشب باز می شد اما پیام موضوع پاک شده است را نمایش می داد . سایت عجیبی ست ، مثلا در لیست بهترین فیلم های تاریخ سینما  اش ، نام his girl friday نشسته است !

(۳-۴-۱۳۸۹ ۰۹:۳۰ صبح)Scarlett نوشته شده:  

طوری نیست که 2 فیلم ِ باقیمونده رو من ترجمه کنم و بذارم نگار جان اگه وقت ِ آزادت کمه؟

نه مشکلی نیست اسکارلت جان ، نگار که فعلا رفته گل بچینه .

دو فيلم (1946 )The Best Years of Our Lives و (A Summer Place (1959 هم براي من هميشه جلوه عاشقانه زيبايي داشته اند. نگاههاي غم انگيز عاشقانه و پرتمنا، تركيب زيبايي از خواستن و دست نيافتن را در متن داستان دو فيلم قرار داده. نوازشهاي دزدانه و لذت بخش دلدادگان لطافت خاصي به فضاي داستان بخشيده.

 واي كه من چقدر عاشق دانا اندروز و متانت  و جذابيت تحسين برانگيزش هستم!

آن قدر شكست خوردم تا راه شكست دادن را آموختم
ناپلئون بناپارت

فیلم های عاشقانه قدیمی زیباترند.چه انها که در قدیم ساخته شده اند و همه نمونه های ان را می شناسیم چه انها که در این دوره ساخته می شوند اما داستان به زمان گذشته تعلق دارد مثل غرور و تعصب - بیمار انگلیسی و استرالیا و.....

مگر نه این که عشق در دنیای امروز یک جورهایی شده است و به تبع ان فیلم های عاشقانه هم.من فیلم هایی چون

unfaithful - little children - walk in the line - i am love -و....را در دسته فیلم های خائنانه قرار می دهم.

و چون هیچ گاه نمی توان منکر استثناها شد از فیلم دو قسمتی

before sunrise - before sunset -به عنوان فیلمی عاشقانه و دوست داشتنی یاد می کنم.

(۲۲-۸-۱۳۸۹ ۰۸:۵۶ عصر)دزیره نوشته شده:  

... عشق در دنیای امروز یک جورهایی شده است و به تبع ان فیلم های عاشقانه هم.

اصلا این تکنولوژی های جدید مانع ماندگاری احساسات و عشق ها شده . شما فکرش رو بکن مثلا اگر ریک ( بوگارت ) در ایستگاه قطار بود و موبایل داشت آیا اینقدر منتظر می موند ؟  نه ! یه زنگ می زد به موبایل ایلزا ( که احتمالا ایرانسل بود ! ) و می گفت کجایی ؟ حالا  ایلزا یا جواب می داد و ریک رو می پیچوند یا اینکه گوشی اش رو خاموش می کرد . اما بوگی می رفت مخابرات و رد موبایل رو می زد و مچ ایلزا رو توی خونه لازلو می گرفت . اونوقت اصلا کازابلانکا یه جور دیگه پیش می رفت و  اصلا اشتراسر بدبخت هم کشته نمی شد و سروان رنو هم آواره نمی شد 

 اما اون موقع دیگه بوگی بوگی نبود . یه بازیگر درجه دویی بود واسه خودش و تا حالا 1000 بار فراموش شده بود . کما اینکه به رغم وجود فناوری برتر همین الان هم بسیاری از بازیگران روز فراموش شده هستن اما بوگی نه .

پیش از طلوع ... رو دوس داشتم . اما وقتی دو روز در پاریس رو دیدم ( که در واقع قسمت دوم اون محسوب میشه )  تو ذوقم خورد . اون جذابیت ناشی از ابهام و رمز و راز پیش از طلوع... رو نداشت . کمی لوث شده بود .